Over Saskia

Een lange weg heb ik afgelegd om te ontdekken hoe een aantal vorken in de steel zitten. Ergens wist ik altijd al wie ik wilde worden, maar dat leek onmogelijk. Ik groeide op in Utrecht, zat in een klas met veel leerlingen en de thuissituatie was lang niet altijd ontspannen. Alle ingrediënten voor een rommelig levenspad waren aanwezig.

Rond mijn zevende jaar kwam ik erachter dat ik spiritualiteit interessant vind. Ik zag voor het eerst de energie om mijn lichaam heen en was nieuwsgierig naar wat er naast het fysieke lichaam nog meer aanwezig is. Ik las informatie, oefende wat in het zien van energie en voelde dat ik niet op de juiste plaats was. Ik voelde me ongemakkelijk in de energie waarin ik leefde en wist dat ik anders was dan anderen. Hoe ik mijn gevoelens om kon zetten in iets positiefs, daar had ik nog geen notie van. Ergens begreep ik ook dat ik niet raar was, omdat ik diep vanbinnen wist dat ik het bij het juiste eind had. Ik was er zeker van dat ik alles helder zag en dat een mens niet alleen maar bestaat uit een lichaam.

Mijn gevoeligheid brak me wel al vroeg op. Ik kreeg last van lichamelijke klachten die moeilijk te plaatsen waren. Bij reguliere dokters werd er nooit iets gevonden, waardoor mijn moeder mij tegen het einde van de basisschool meenam naar een praktijk voor alternatieve geneeswijze. De mevrouw achter het bureau vertelde me dat ik veel te gevoelig was voor deze wereld, dat ik klonk als ik engeltje en dat ik vast wel ergens allergisch voor zou zijn. Het startschot voor mijn zoektocht naar wie ik ben.

Via biologische artsen kreeg ik door de jaren heen een deel van de lichamelijke klachten in het gareel, maar het was nog niet compleet. Ik leerde er veel van en was blij met het resultaat, alleen mijn zoektocht was hiermee niet afgerond. Ik vond voor mezelf uit wat ik kon doen om het beeld completer te krijgen en langzaamaan vielen er steeds meer puzzelstukjes in elkaar.

Inmiddels kijk ik terug op een aantal hobbelige weggetjes die ik heb bewandeld, eigenlijk best tevreden. Het is door deze hobbels en gaten dat ik weet wat ik moet weten. Ik moest mijn eigen route vinden om mijn gezondheid te begrijpen, om mijn gevoeligheid en spirituele gave te balanceren, om energie uit vorige levens terug te halen en om zielskracht terug te vinden. Mijn moeder overleed helaas te jong, waardoor ik de wereld zag achter het leven. Ik zag de overgangswereld tussen leven en dood, letterlijk. Ik kon zien en voelen hoe de zielenwereld eruit ziet vlak voor en na de dood. Ondanks dat ik daar in eerste instantie een beetje bang van werd, moest dit zo zijn. De vreemd aanvoelende beelden en sferen die ik opving, hebben er uiteindelijk toe geleid dat ik mijn spiritualiteit niet meer kon wegstoppen.

Anderen met een spiritueel hart zullen herkennen dat een spiritueel levenspad verre van eenvoudig is en erg gecompliceerd. Een spiritueel levenspad bestaat niet uit kaarsjes aansteken in de avondzon of je benen in je nek leggen in het maanlicht. Zonder keihard te werken aan het aardse en heel veel doorzettingsvermogen, zijn er geen mogelijkheden. De spirituele kant van de ziel proberen weg te stoppen kan dan eenvoudiger lijken, maar geeft op de langere termijn natuurlijk niet het gewenste resultaat. Pas op het moment dat ik mezelf de vrije ruimte begon te geven, ging de heling in een rap tempo verder.

Mijn band met het Kabouterrijk, en met de andere natuurwezens, heeft me veel opgeleverd. Mijn geloof in de wijsheid van de natuur heeft me gebracht naar het punt waarvan ik als kind al wist dat ik daar wilde zijn. Het is mede door de wonderschone energie uit de natuur dat ik mijn route heb kunnen vinden. Nu is het de tijd om de ervaringen die ik heb opgedaan te delen met hen die dit nodig hebben. Zielsgeluk kan tot bloei komen in iedereen.


Saskia Braakman
Eigenaresse De Wijze Kabouter

Mijn contact met natuurwezens

Als kind zijnde vond ik de natuur al fantastisch. Ik hield van wandelen en dieren en van bezoekjes aan het tuincentrum. Het maakte me gelukkig om naar de camping te gaan, waar ik me als een vis in het water voelde. Hoe verder weg van huis, hoe beter. Hoe dichter bij het bos, hoe beter. Pas later mocht ik weten dat dit een reden had. Mijn connectie met de natuurwezens werd duidelijk en ik kwam weer in aanraking met alle wijsheid die de natuur te bieden heeft.

Op moeilijke momenten verschenen er kabouters om mij heen. Het viel me op dat deze kabouters altijd de waarheid spraken, waardoor ik de woorden die tot me kwamen begon te noteren. In eerste instantie voornamelijk gedichten met een diepere betekenis. Als ik terugbladerde in mijn notitieboek, zag ik dat alle gedichten op den duur werkelijkheid werden. Kabouters vertelden wat er zou gaan gebeuren en gaven zo nu en dan een zetje vooruit om aan dingen te werken. Ze wezen de weg naar de plekken waar ik zijn moest en gaven aan wat ik kon doen om mezelf goed te voelen. Na een tijdje vernam ik de boodschappen zo gemakkelijk, dat ik er geen enkele moeite meer voor hoefde te doen. De beelden, woorden en gevoelens ratelden vanzelf binnen.

Soms dacht ik even dat ik ernaast zat, want bestaan natuurwezens wel? Ik volgde mijn gevoel en besloot om dat wat er gebeurde een kans te geven. Het werd me duidelijk dat de wonderschone energie uit de natuur daadwerkelijk aanwezig is. Ik voelde me ermee verbonden en begreep eindelijk waarom ik mezelf altijd al zoveel beter voelde als ik in contact kwam met de natuur. Natuurkracht bestaat, maar alleen als we onszelf ervoor open durven te stellen.  

Het is bijzonder om kennis te maken met een wereld die momenteel niet lijkt te bestaan. Daar eenmaal aan gewend, werd de natuurkracht steeds belangrijker. Ik besefte me dat ik deze kracht nodig had voor mijn eigen heling en geluk. Vanaf dat moment durfde ik mezelf volledig open te stellen voor dat wat er was, waardoor heling in een rap tempo doorging. Voornamelijk vanuit het Kabouterrijk kwam dag in, dag uit tot me wat ik kon doen ter heling. Er werd ook aangegeven waar het eindpunt was, waardoor ik des te nieuwsgieriger werd.

Ik ontmoette verschillende natuurwezens, van ‘klein tot groot’. De energie van natuurwezens is vaak lichtelijk speels, het geeft een sfeer van plezier. Naast de kabouters channelde ik feeën, elfen, eenhoorns, draken, trollen , boomwezens, waterwezens en andere natuurgeesten. Allemaal in hun eigen energievorm.

Beelden van vorige levens schoten regelmatig in mijn hoofd voorbij. Beelden van tijden waarin het niet mogelijk was om te doen wat je wilde. Ik zag vuur, moord en verdriet. Mijn connectie met de natuurwezens is echter nooit verloren gegaan en kwam telkens terug. De pijn uit de vorige levens was nog voelbaar, dus daar moest ik iets mee doen. De kabouters wisten hoe en wat, waardoor de stroming bleef stromen. Het is een waar feestje om de giften van deze wezens te ontvangen.

Hedendaags werk ik met veel plezier samen met diverse natuurwezens om mooie dingen te realiseren. Het is nog steeds het Kabouterrijk wat het meeste aan mijn zijde staat met wijze raad. Een prachtig geschenk.

De Wijze Kabouter maakt gebruik van cookies om de website te verbeteren, om het verkeer op de website te analyseren, om de website naar behoren te laten werken en voor de koppeling met social media. Door op Ja te klikken, geef je toestemming voor het plaatsen van alle cookies zoals omschreven in de privacy- en cookieverklaring.